Beter achteraf vergiffenis vragen, dan toestemming vooraf

'Publishing & Printing on Demand' (POD) is voor een auteur als ik een zegen. In mijn boeken probeer ik ingewikkelde technologische trends op een eenvoudige manier te verklaren. Mijn laatste boeken zijn eigenlijk een verzameling opstellen rond informatietechnologie. Hierbij is het van belang dat ik snel kan reageren op ontwikkelingen in mijn vak: ICT. En juist POD maakt dit op een fantastische manier mogelijk. Als ik vandaag een nieuw hoofdstuk afheb, dan stuur ik dat naar mijn uitgever (Gopher) en staat het morgen al in mijn boek. Letterlijk, want een boek dat morgen wordt besteld, wordt ook dan pas gedrukt: printing on demand.

Waarom gebruik ik deze inleiding? Om duidelijk te maken dat wij Nederlanders zo geweldig terughoudend zijn als het om vernieuwing gaat. In 1998 maakte ik voor het eerst kennis met POD en ik wilde dat ook onmiddellijk uitproberen. Ik houd namelijk van vernieuwing. In 2001 vertelde ik op de Frankfurter Buchmesse over mijn ervaringen. Nu is het 2006 en Nederland wordt wakker. Hoe komt dat toch?

Is dit het enige voorbeeld? Zeker niet! U heeft vast wel eens gehoord van het 'Habbo'-hotel. Een virtueel hotel waar onze kinderen (of kleinkinderen) zich in een virtuele wereld vermaken en de ouders slechts door een verhoogde telefoonrekening geconfronteerd worden met dit fenomeen. Daar ontstond in het najaar van 2005 nogal wat ophef over. Ik mocht in november 2000 al, in Helsinki, dit fenomeen samen met de softwareontwikkelaars introduceren. En ook dit keer duurde het weer jaren voordat Nederland er 'open' voor stond.

Zijn wij dan een land van grijze terughoudendheid? Ik geloof er niets van! We hebben genoeg creatief talent en kennis van moderne technologie. Technologie die nieuwe mogelijkheden biedt om op een verantwoorde, maar toch originele manier ingezet te worden voor vernieuwing. Of ligt het misschien aan de zakelijke tolerantie die nodig is om over hindernissen heen te stappen of uitvluchten te elimineren.

Luisteren en kijken we misschien niet genoeg naar jonge generaties? Die zijn namelijk op zoek naar manieren om zich te identificeren en verenigt zich in gemeenschappen (communities). Ze willen iets met elkaar delen en hebben dan ook behoefte aan nieuwe vormen van diensten. Deze gemeenschappen bestaan uit hypermobiele mensen, die niet alleen overal en altijd bij informatie kunnen komen, maar die informatie ook zinnig gebruiken. Die gemeenschappen vormen nieuwe markten voor combinaties van producten en diensten. Niet op een traditionele manier natuurlijk, we zullen de diensten op een andere manier moeten vermarkten en onze communicatie en promotie dus ook anders moeten inrichten. De context, die umwelt, verandert immers radicaal en dat vraagt om een niet-traditionele aanpak.

Ik hoop dat we langzamerhand gaan inzien dat het gaat om daden en niet om woorden. Gewoon dingen doen. Niet met 'polderen' proberen alles voorspelbaar te maken en met het zoeken naar compromissen vernieuwing te millimeteren. Gewoon doen! Beter achteraf vergiffenis vragen, dan toestemming vooraf!



Publicatie: Beter achteraf vergiffenis vragen, dan toestemming vooraf (NL)